Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ik dacht eigenlijk, dat je meest daar zou zitten", zei Emma, en ze zag naar 't zijraam, waar een mahoniehouten werktafeltje stond, en een leunstoel. Een ouderwetsche stoel, met een breede streep tapisseriewerk over leuning en zitting.

„Nee, daar zit nooit iemand. Dat is moeders plaats", zei Martha kortaf.

Niet recht begrijpende zag Emma nog eens naar den stoel. Mevrouw Verheull was al drie jaar dood!

Haar verwondering ontstemde Martha. 't Was een bewijs, dat Emma niet fijn voelde, vond ze.

Zwijgend begon ze de kopjes opnieuw te vullen.

„Wat blijft vader toch lang weg", zei Jan, meer om 't gesprek te hervatten, dan omdat het wegblijven van mijnheer hem verwonderde. Hij wist immers, hoe zijn vader alles

Sluiten