Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nemen", voegde hij er bij. Onderwijl stak hij nog een paar blanke lelie's tusschen de somber-donkere beukenblaren.

„U moet om mij niet uitscheiden. *k Vind het heerlijk, er naar te zien. 'k Mag immers wel ?" zei Emma lief.

„Gerust. Maar 't zijn geen bloemen, die bij jou passen, kind".

Ernstig zag hij naar haar stralende verschijning.

Zooals Emma nu, was ook zijn eigen vrouw eens geweest, jong, mooi ook in haar schuchtere verwachting van ongekend geluk.

Zoo? — Of toch anders?

Als vatte hij nu pas, dat het niet gold een beeld uit 't verleden, doch de werkelijkheid, en dat het ging om Jans geluk, zag hij een oogenblik Emma aan, onderzoekend. Ze was toch wel de rechte vrouw voor Jan ?

Ze merkte zijn blik niet, verdiept

Sluiten