Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tig worden. Wat ik maakte, was immer gut, nicht?" ruischte Fraulein de trap af.

De pendule tingde een kort, helder slagje, dat langzaam verklonk.

„Gunst, half twaalf al! Ik kom bepaald te laat aan den trein", riep Emma verschrikt.

Ze schoot haar manteltje aan; zette voor den spiegel haar hoed op, waarbij ze koket wat aan haar krulletjes verschikte.

„Nou ma, ik ga. 'k Zal een trammetje nemen, anders mag 'k wel rennen".

Bij de eerste halte wachtte ze de tram.

Ze vond het anders verrukkelijk, te slenteren door de drukke winkelstraten; te zien naar de kleurige, lokkende uitstallingen. Maar 't zou te laat worden ...

Daar kwam er al één.

Sluiten