Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Er was geen angst in zijn stem; ze hielden zoo veel van elkaar; 't zou altijd goed zijn tusschen hen, meende hij. En Emma's antwoord sterkte dat vertrouwen.

„Van jou misschien wel", zei ze.

En ze voelde weer, hoewel ze 't verschil niet in woorden had kunnen uitdrukken, dat Jan anders was dan andere jongelui, die ze kende, die haar broers wel meebrachten. Met die kon je schik hebben, zoo leuk, dat ze, vergelijkend, Jan soms een beetje saai vond. En toch keerde ze altijd weer tot hem terug, wanneer, zooals bij tijden gebeurde, 't gezellig gescherts en geflirt haar onvoldaan liet. Doch ze meende zelf, dat het was om zijn groote teederheid waardoor ze zich gaarne omwikkelen liet....

Als twee blijde kinderen, die 't leven mooi vinden, gingen ze door

Sluiten