Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VL

Emma was uitgeweest, naar Nellie Brugsma, met wie ze quatre-mains instudeerde.

Gehaast liep ze den rechten straatweg af, zonder oog voor 't mooi van de boomen aan weerskanten. Dichte boomen waren 't nog, doch hun bladerkleur was niet meer 't stoffig groen, dat hen tintte gedurende de lange heete zomerdagen, 't Oog ontmoette nu niet anders dan rood-bruin en geel, in velerlei nuances. Warme tinten leken het, onder 't gestreel van de late herfstzon en slechts bij den ernstigen wandelaar wekten ze gedachten aan sterven en vergaan.

Ook aan de enkele vroeg-moede blaren, die langzaam verdwarrelden en stil liggen bleven op de klinkersteen, nu geen wind er zijn spel mee speelde, schonk Emma geen aandacht.

Sluiten