Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En met de geheime vreugde van een stout schoolkind, dat weet, meester hoort er toch niks van, herhaalde ze bij zichzelf den spotnaam, dien zij en haar kennisjes in haar schoolgaan al uit gevonden hadden voor Martha: ,,'t Nonnetje". —

't Wachten op Jan begon Emma lang te vallen. Zou hij erg uit zijn humeur wezen? Ze hadden nog nooit een scène gehad.

Onwillekeurig schrok ze, toen ze hem eindelijk de trap af hoorde komen.

Zou 't nog helpen, als ze lief deed?

't Volgend oogenblik, gedreven nu door 't echt verlangen, dat het goed mocht blijven tusschen hen, ging ze hem tegemoet, lei ze haar hand op zijn arm.

,,'t Is laat geworden, hè vent? Maar 't was mijn schuld niet. Nellie had juist de naaister bij zich; 'k

Sluiten