Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet gekomen was. Nou ja, niet precies waarom; ze kon toch niet vertellen, dat ze eigenlijk een beetje had zitten pruilen. Maar een uitvlucht kon ze wel vinden.

Om tien uur ging ze naar Martha. Ze had gedacht haar schoonzuster te vinden, verzonken in droeve herinnering; misschien met dingen, die aan haar moeder behoord hadden, om haar heen en in haar handen. Martha ook had immers zoo van die moeder gehouden.

In plaats hiervan vond ze de bezige Martha van altijd, die 't jonge dagmeisje berispte, wijl ze bij *t vegen een paar pluisjes had laten liggen op 't karpet.

't Was voor Emma een soort ontnuchtering; zoo duidelijk had ze 't zich voorgesteld: Martha zou doodelijk bedroefd zijn en zij zelf zou met haar schreien, om daarna

Sluiten