Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

troostwoordjes te zeggen en veel te vragen over de afgestorvene. Want het moest Martha wel goed doen, over haar te praten.

Een soort stille bewondering voor haar zelf had haar hierbij vervuld: Martha zou zien, dat ze meer kon, dan uitgaan en pret maken.

„Je komt al vroeg", zei Martha nu, en meteen voelde Emma, dat ze hier niet noodig was.

„Ja, maar 'k blijf ook niet lang. 'k Wou je even vertellen, waarom 'k gistermiddag beneden gebleven ben. 'k Had me wat opgehouden bij de Brugsma's, en toen 'k thuis kwam, had ik hoofdpijn, en wou 'k liever een oogenblik stil alleen zitten".

Ze wist niet recht, of Martha haar geloofde, maar 't kon haar ook weinig meer schelen. Zot was 't van haar geweest, hierom naar boven te komen.

Sluiten