Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar te doen beseffen: ze mogen niets merken; ik moet me goed houden. Met haar hand, dieklam-koud was, streek ze een paar maal langs haar voorhoofd. En eindelijk voelde ze zich, hoewel nog niet geheel in orde, toch in zoover beter, dat ze deel kon nemen aan 't gesprek.

Toch zag ze nog zoo bleek, dat mevrouw Van Leeuwen bezorgd vroeg, of ze niet wel was.

„Een beetje moe, anders niet", loog ze. En ze deed haar best belangstelling te huichelen voor 't geen de dokter haar vertelde. Later speelde ze nog met Nellie, doch 't was haar een verlichting, toen men eindelijk opbrak. Alleen naar huis te gaan had ze niet gedurfd, en spelbreekster wezen wilde ze evenmin.

Dokter Snijders vroeg, of hij haar thuisbrengen mocht.

„Dan behoef ik over jou tenminste

Sluiten