Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werd, zou ze 't andere gemakkelijker te boven komen.

Martha, die zacht binnenkwam, denkend dat Emma wellicht dommelde, verraste haar zoo.

In een opwelling van berouw en meelij sloeg ze haar armen om 't schreiende vrouwtje, en vernederde zichzelf in zoo strenge schuldbekentenis, als waartoe wellicht alleen haar moeder, die haar karakter kende, haar in staat geacht zou hebben.

„Ik heb ook schuld, Emma. Ik heb je afgestooten; ik had memeer met je moeten bemoeien* Maar ik vond je kinderachtig en pronkerig en oppervlakkig en verhief me zelf verre boven jou. Je was in mijn zin geen vrouw voor Jan, en 't moest verkeerd gaan tusschen jullie. En door mijn liefdeloosheid heb ik gemaakt, dat het verkeerd ging. Als ik een vriendin van je geweest was,

Sluiten