Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hebt", zei Emma. t,Ik voelde me zoo alleen".

In hun salon, dat achter de huiskamer lag, en waar de blikken van onbescheiden voorbijgangers niet indringen konden, streed Jan den zwaarsten strijd zijns levens.

't Sterven van zijn moeder had hem smart gebracht; hij had geschreid, zooals een kind, dat alleen gelaten wordt, weenen kan. Doch dit met Emma raakte dieper.

Zoolang ze ernstig ziek lag, en de koorts een vijand was, die dreigde te moorden, had angst voor haar leven iedere andere gedachte verdrongen. En ook nadat dokter Snijders met hem gesproken had, zou de vreugde om haar behoud de smart om zijn verloren hoop overjubeld hebben, had het niet, als een aanklacht tegen Emma, aldoor weer

Sluiten