Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SEERP ANEMA

HERFSTVERPOOZING

Ontruste herfstwind zoeft door 't duinenkruid ; Septemberstralen kwijnen door de wolken en d'enk'le scheepjes, die de zee bevolken,

verneev'len langzaam in het droomend zuid.

O, sluim'ren doen de eindelooze kolken en d'aarde sluimert van haar moeiten uit; ze wacht in witte, gouddoorweven wolken

den grijzen winter als een kille bruid.

Maar wat doet naar denjvinternacht verlangen

mij, mij, wiens moeite met de herfst niet sterft: o zomerzon, die niet dan koosd' en kuste !

Mag d'aard door lust en moederweeld' ontnerfd, in 's winters koelend' armen rust erlangen, wat j aargetij denwiss'ling brengt mij ruste ?

HET KERKHOF

De Stad-der-Graven groet heur gravenstad met honderd hooggetopte torerikruinen, die staren, zon in 't oog, langs bosch en duinen

tot aan de, poort van 't avondzonnepad.

Sluiten