Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nu houdt zij steeds haar aardsche kleur, Mijn roode bloem, mijn roode lust — Maar, hemel al op aard bewust, Haar gansche ziel werd geur !

Ik zag uw ziel in oogenschijn Beluistren als een schoon verhaal Dit oude lied in vreemde taal, Dus mocht het met vergeten zijn.

(Uit: Vergeten Liedjes.)

UIT: RUBAIYAT

25 Mijn jeugd zocht leering bij die wijzer schenen, En liet zich gretig met hun kennis spenen. Ik vond de slotsom aller wetenschap : Die kwam als dauw, is haast als wind verdwenen.

32 Een pottenbakker zag ik aan zijn wiel, ' Die 'tleem mishandelde met vuist en hiel. Daar zuchtte 't weerloos stof : Hanteer mij lichter. Ook ik was mensch eer ik hiertoe verviel.

36 Stel 't leven éen voortdurend feest — en dan ? De laatste dag breekt eindlijk aan — en dan ? Stel uw geluk op volle honderd jaren, En nog eens honderd jaar daartoe — en dan ?

57 'k Toog op mijn pad woestijnen door en dalei Tot eiken aardschen uithoek drong mijn dwah Nooit zag ik éen die weêrkwam van de reis, En niemand ging den weg ten tweeden male.

(Uit: Mubaiyat. Hon kwatrijnen van Omar Khayyam.)

Sluiten