Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ff— ~ ===M

JAN F. E. CELLIERS

DIE OSSEWA

Die osse stap aan deur die stowwe, geduldig, gedienstig, gedwee; die jukke, al drukkend hul skowwe, hul dra dit getroos en tevree.

En stille, al stuiwend en stampend, kom stadig die wa agterna, die dowwe rooi stowwe, al dampend, tersij öp die windjie gedra.

Die middag-son brand op die koppe, gebuk in hul beurende krag, hul swaai heen en weer in die stroppe — en ver is die tog van die dag.

Dit kraak deur die brekende brokke; die opdraëns is ver en is swaar, dit knars in die knakkende knokkë, maar hul beur en die vrag breng hul daar.

So, stom tot die uur van hul sterwe, blijf ieder 'n held van die daad. —; Hul bene, na swoege en swerwe, lê ver op die velde verlaat....

Sluiten