Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aller ontwaring, als een weever doet

met vlas, die weet het breezé^ineén te winden

tot 't sterk wordt, en den vagen oovervloed

in strakkë eevenreedigheid te binden,

tot draad op draad, gereegeld aangebracht,

zich in één prachtige figuur bevinden.

En dit figuur, dit is des Hoogsten pracht, wij hebben 't niet bedacht en niet verkooren 't ontbloeit in ons, als bloemen, oovernacht, —

'tkomt uit ons diepste Zelf van zelf te voore, 't wacht onzer woorden leiding niet, 't onstaat, wij zien het aan, als kon 't ons niet behooren,

'tuit ons gebooren kind, waarvan 'tgelaat schooner dan licht is en zooverre booven al ons bedoelen en bedenken gaat, —

en dan gebreeken woorden, het te looven.

(Eerste boek, IV.)

Sluiten