Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar stelen en konden

z'hem 'tstemmeken niet en het klonk nog veel

luider van toone, totdat er daar Béne

te zwijgen hem hiet en dien Bénen. — Bi! Diett

weêrstaat men niet. Nooit en hoore ik meer

't liedeken schoone!

Eji zingen doet nu mijn

zanger gewis waar dat ze nu zingen

met velen de Zonne, in 't gezichte en

waar 't duisternis noch winter, maar lente

en dag altijd is, bij 't volle geweld

zijnder kelen.

Aan de nagedachtenis van Guido Gezelle. R. L P.

Sluiten