Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van uit de lage kant, een schuwe snip, terwijl de donkre schim, als met een tip het heiveld scherend, snel zich voortbewoog ; — maar hand in hand, toen met zijn schaduwkleed de breede vorm nabijsloop, zaten wij, gedachtig aan het spook, dat hard en wreed vaak menschen scheidt, hoe groot hun liefde zij ; daar vlood het schijnsel heen: — het was, als gleed de schaduw van den Dood langs ons voorbij.

DAAR RIJST ME IN 'T HART

Daar rijst me in 't hart een droef gedicht, terwijl de hemel straalt en lacht: „Een bloem ontluikt bij stervend licht „en leeft — een en kien lentenacht.

„De wind is stil en alles rust; „de bloemen knikken, fhüstren zacht „en droomen, dat de zon haar kust — „nog ééne bloem slechts waakt en wacht.

„Zij waakt en wacht, totdat de trans „gekleurd wordt door het morgenrood ; „dan sterft zij met der sterren glans; „de dag breekt aan, de bloem is dood."

Waartoe in dezen tijd een klacht, terwijl de dagen zonnig zijn ? — Mijn liefste is als een bloem, die wacht op levensvreugde en zonneschijn !

(Uit: XL Gedichten.)

Sluiten