Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mij door mijn leven, Mijn treurig leven, Maar niet door dien zoeten doods-kus verbaasd, • Weent dan niet menschen, o weinigen, die wouden Wel weenen om mij Om mij, den eenzame, mij, den koude, Van al wat verheugde en al wat mij rouwde Vrij, vrij.

L,aat mij liggen stil als een mensch die gedaan heeft

Wat dit arm mensch kon En daarom in een ander en beter bestaan leeft. O laat op mijn lijk schijnen het licht der Zon

De wonder-klare Zon,

Mijn eens geliefde Zon, De Zon.

(Uit: Verzen II.)

Sluiten