Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Licht is hij meer dan mensch . . . De Vader. Maar 'k hoorde zeggen dat ge niet alleen gekomen waart, maar dat een lotgenoot u vergezelde. Silvio. Dat is Tobias,

de vrees joeg hem van hier, toen hij vernam wat schrikkelijk geheim de poort verborg die hem eerst redding te beloven scheen. De portier, (voor zich) Niet dat die ander vlood is wonderlijk, maar wel dat deze blijft, en zonder angst voor onze naadring schijnt. . .

Nooit heeft een mensch zoo tegen mij gesproken, dit is meer dan menschelijk . . . Silvio. Wat is uw raad, mijn Vader; wat zal ik doen ?

De Vader, Het ware God verzoeken

zoo ge onze woning intradt, en ge zult

nochtans twee maanden ons nabij-zijn moeten

verdragen. Viermaal in een jaar brengt ons

een schip van over zee 't behoeven, dat

het eiland zelf ons niet verschaffen kan.

Het is een maand geleden dat het ons

voor 't laatst bezocht. Zoo God wil zal de tijd,

hoe traag hier de uren glijden naar 't voorbij —

zijn loop volbrengen zonder dat de kwaal

u aantast; de gestrektheid van het land

is rijk aan diepe kloven in de rotsen,

die u beschutting bieden tegen wind

en regen, het gewas van grond en boomen

biedt overvloed van voedsel, waar geen kiem

van dood in is verborgen, wild gedierte

huist in de bosschen niet, en voor den nacht

is andere bescherming dan spelonk

Sluiten