Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en bergspteet u kan bieden, niet van noode, want de uren, die het avond-dalen aan • den_ morgen-schemer binden, zijn hier zoel en zonder kwade dampen. (Tóbia8 aarzelend op). Tobias. Silvio!

Ge zijt nog hier ? Ge waagt u roekeloos

bij die de wereld uitgeworpen heeft,

en voelt geen vrees dat God u straffen kan

voor zondige gemeenschap met wie Hij

geteekend heeft ? Gij

Silvio. Schaam u, Tobias !

(De muziek, die gedurende enkele minuten gezwegen heeft, vangt tijdens het spreken van Tobias het voorspel aan van een koraalzang).

De Vader. Mijn zoon, zoo gij uw vrees voor enkele momenten heerschappij ontzeggen kunt, hoor hoe deze uitgestoot'nen naderen tot God, en leer van hen deemoedig zijn. (Koraalgezang van binnen).

Eeuwigheid wacht onbewogen ; zacht aan aardes doem onttogen stijgen zielen naar de glansen die ver achter aardsche transen spannen wonderlichte bogen; Eeuwigheid wacht onbewogen.

Klacht noch tranen zijn verloren;

diep uit overdolven voren

rijpt tot schooner vreugden wakker

lijden uit den levensakker.

Tot een hooger bloei herboren

zijn geen klachten meer verloren.

Sluiten