Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bewaar het wonder van uw stem, en ga

voorbij wie God voorbijging

(Een stilte).

De Vader. Vreemdeling,

ea met uw makker, deze droefenis

strekt eenzaamheid tot zachter troosteres.

(Tot den portier). i . , .

Wijs hun een bergspelonk die dekking biedt.

(Tot Silvio en Tobias) »

En met het klaren van den dag rijze in

uw hart het nieuw vertrouwen dat den weg

van kwaad naar liefdes lichte paden wendt.

(De portier. Silvio en Tobias af.)

De Vader. Mijn kind, de macht die u tot offer wijdt,

laat klacht noch tranen onverklaard

uw lot

wordt tot geluk vergolden, als gij lijdt

niet om uws zelfs, maar om den wil van God

(Hij Uidt Mara door de poort naar binnen.) — ue muziek sterft teeg in een gerekten toon. —) Einde van de eerste handeling.

(Uit: Mara.)

DE VISSCHER

Waar de hemel diep en donzig overvloed van zonlicht spilt, waar de bodem vocht en sponzig onder 't stappen deint en trilt, stond zijn woning, — aan de helling van den schaduwloozen dijk ; in de waterrijke delling lag zijn eenzaam koninkrijk.

Sluiten