Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wie verbiedt jou te slapen, mijn kind ? Luister er niet naar.

Ook moeder had haar langen sluimertrjd en naar jongemeisjeshart lag onbewogen als het water in den vijver. Daar gleed eerst een rimpeling op het ademlooze watervlak en zweefde een manestraal van uit den hemel, toen de avondwind de nevelwolken verdreef en den vijver ontwaken deed in een gouden glimlach van geluk door zijn kus van jonge Hef de.

ZEGENING

Al is kindeke in moeders armen maar een klein en hulpeloos ding —zoo heeft het zijn roeping op het schoonheidsfeest van deze aarde. Zie, hoe ook de waterdroppel roereloos daar Hgt in het hart der witte lotos —toch vervult hij zijn taak: de schoonheid der morgenbloem nog kosteHjker en Hefehjker te maken.

Al Hgt kindeke in moeders armen met een stil, onnoozel gezicht — zoo beseft het zijn waarde onder al de kostbaarheden van deze wereld.

Zie, hoe ook de waterdroppel broos en teeder daar Hgt onder den oneindigen, blauwen hemel — toch is hij groot genoeg om de zon in zijn hart te dragen en om zelve schitterend en helder te stralen.

En al zitten zij maar bescheiden als een bloem en een waterdroppel in het zegenrijke Hcht van omhoog — zoo schijnen mij moeder en kind, dóór vreugd en geluk omglansd, zich beiden te koesteren in den levenwekkenden adem van den onsterfehjken Geest.

(Uit: Lotos en Morgendauw.)

Sluiten