Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ik zing, — en mijn lied is mijn leven,

Ik slinger mijn muts in de lucht En leer op mijn wieken te zweven,

Zoo vrij als een valk in zijn vlucht.

Ik ben tot geen rusten geboren

Van mak en gemoedlijk bestaan ; Want mij kan niets blijvend bekoren:

'kMoet strevend, al scheiden en gaan.

'k Moet zwervend mij immer onthechten.

Al scheurend wat even mij bindt, En breken wat ooit mij zou knechten,

En vrij-zijn als wolken en wind.

En varen met niets dan mijn zangen

De zee mijner dagen door, — En leven van louter verlangen

Naar al wat ik willig verloor.

(Uit: Stemmen des Tijd» 1918).

Sluiten