Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Waar ik mijn wiekje wijd Over mijn wiegje breid Onder een schemer van sterhcht, Droom ik bij duisternis Nog van Uw luisternis — Nog van Uw licht dat zoo vér licht

Tot weer de nachtdauw door Parelde morgengloor Dierlijk mijn blik komt verrassen, En ik naar hemelschijn, Zilver door zilver, mijn Wakkere wiekjes voel wassen.

Bede om vruchtbaarheid

Naar Uw onzichtbaarheid,

Die ons iets eeuwigs hier baarde —

Zing ik Uw vrede luid,

Bid ik mijn bede uit: —

Zilveren dankstem der aarde.

HET DICHT

Een vogel sloeg voor dag-begin

De dauw van zijn gewaad,

En vloog den open hemel in

En riep de dageraad —;

En sehittrend uit de diepte schoot

Een pijl door 't mat azuur:

Zijn vleuglen kleurden eensklaps rood,

Zijn witte pluim werd vuur !

Sluiten