Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar toch, zoo menigmaal bij 't raam gezeten

Heb ik het leed vergeten

Om 't wild verlangen mijner ziel

Terwijl de regen klett'rend viel

En vond ik in den triesten dag

Der schoonheid stillen lach.

HET OUDE LIEDJE

Wij dragen allen in ons hart,

Bij vreugde en vree, verdriet en smart,

Het oude liedje,

Dat telkens in ons zingen gaat En tot den dood ons niet verlaat Het oude liedje.

Wij hooren het in bosch en zee In elke ontroering ruischt het mee Het oude bedje.

En nieuwe woorden vinden wij Op de beminde melodij Van 't oude bedje.

Maar zij verand'ren niet den zin, Die immer leeft verborgen in Het oude liedje.

Sluiten