Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo schepte ook ik mijn dagen uit de bron Des levens en verblijdde me in den glans Van 't water, helder in de lentezon.

Ik droomde en 't water vloeide weg .... en thans Herdenkt mijn dorst, nog immer ongestild, De dagen die ik spelend heb verspild.

ADTIJD NIEUW

Gelijk een moeder, turende op haar kind, Of zij voor 't eerst die heldere oogen zag ; — Gehjk een knaap, die 't liefst de sprookjes mag, Waarvan hij 't eind weet als 't verhaal begint; —

Gehjk een vrome vrouw, die dag aan dag Deest in den Bijbel: telkenreize vindt Ze een nieuw bewijs dat God den mensch bemint En vouwt de handen, bleek van bhj ontzag; —

Zoo lees ik in uw ziel een heerlijk, oud, Heel oud verhaal — ik ken 't van buiten al, Toch blijft het altoos fraai en nieuw voor mij.

Een bijbelblad: elk woord is louter goud; Een tooversprook : 't is of daar bloeien zal Een tuin vol rozen in mijn woestenij.

VERSPEELD

Gehjk een speler, die zijn geld en goed Verspeeld heeft en nog ééns het noodlot tart: Hij werpt zijn laatste handvol goud op zwart En wacht met starren blik en bonsend bloed ...

Sluiten