Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HILARION THANS

PELGRIMS OVER AARDSCHE LANDEN

Dit éene dempt ons luiden vreugde-lach, En houdt den glans des aanschijns overtogen : Dit ook de goudste dag niet aan de bogen In 't vluggevoete spoeden, poozen mag!

Hoe steeds een uur komt dat men zegt: ik zag U voor het laatst! — en tranen vullen de oogen O nooit een hart in rust te minnen mogen, Hoe teeder het óns harte naderlag !

We trekken, pelgrims, over aardsche landen, Smeden in leed-vergeten blümoed banden Van vriendschap, die we hopen nooit-gebroken.

Maar luttel dagen zonken oog-geloken, Of over noó-gelosten druk der handen Moet 't droeve woord : vaarwel! al uitgesproken.

SINT KLARA'S KLOKJE Nu de avond blauw is, en wat goudrood schuin De kruinen kleurt der loome looverboomen, Wil ik in eenzaamheid van kloostertuin Héél innig van uw stille deugden droomen

Sluiten