Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vermaak en nut, maar slechts tientallen is het gegeven, om werkelijk te behooren tot wat men noemt de fijne voetballers.

Voorts heeft 't feit, dat alle twee en twintig spelers voortdurend in actie zijn ook zeer bijgedragen tot de populariteit van het spel en verder is de omstandigheid, dat een voetbalwedstrijd gebonden is aan tijd —! in afwijking van cricket en tennis —• ook al ten voordeele van de verbreiding geweest.

De grootste attractie lijkt mij evenwel de voortdurende spanning en de afwisseling, die voetbal biedt. Geen twee wedstrijden lijken op elkaar. Elk heeft z'n eigen karakter en al geeft niet elke wedstrijd den toeschouwer iets moois, spannends, vermakelijks of nuttigs, den speler — en daar komt 't toch maar op aan —< biedt hij dat wel.

Moet hij, die schrijft voor lezers, die eerstdaags 1920 boven hun brieven schrijven, nog getuigen van de opvoedende waarde van de sportspelen eh in 't bijzonder van voetbal ? Moet hij nog gevleugelde woorden citeeren, die vertellen van veldslagen, gewonnen op de speelvelden van Oxford en Cambridge, of moet hij putten uit '% stapeltje brochures van de laatste tien jaar van de meest uiteenloopende menschen, zich allen interesseerend voor de lichamelijke opvoeding van het Nederlandsche volk en allen getuigend, dat voetbal karaktervormend is 1

't Valt me niet in, om dit goede papier hier nog verder aan op te offeren.

Wie kennis gemaakt heeft met voetbal, moet weten en kan weten, dat 't spel zelfbeheersching en tucht leert. De egoïst signaleert zichzelve in 't voetbalveld terstond en het zal hem door z'n maats wel duidelijk gemaakt worden, dat hij die eigenschap vervangen moet door gemeenschapszin. De idee, dat elf menschen er op uittrekken, om één doel te bereiken, te streven naar één overwinning, waarvoor geen hunner kan worden gemist en dié alleen dan te behalen is, als er eendrachtig wordt saamgewerkt, in goede harmonie en aUen bezield met den ernstigen wil om te winnen, die idee kweekt en dwingt tot saamhoorigheid.

Men voelt zich dan ook als speler in een elftal, esnlid van een groote familie, een kind in een groot en goed huishouden van den ouden stempel, waar ieder zijn plicht doet, waar wederzijdsche offervaardigheid heerscht en waar men zich verheugt in elkaar's succes, want 't succes van den enkeling is 't succes "van 't geheel en dit laatste verkeert zich weer tot 't eerste.

Om deze vergelijking nog 'n oogenblik verder uit te strekken, kom ik tot den ouderwetschen vader uit 't gezin, die zijn kinderen kent, gelijk de aanvoerder zijn spelers moet kennen. Hij moet er uit weten te halen, wat er uit ie halen is, beseffen, wat 'n aanmoedigend woord vermag, begrijpen ook, wanneer 't oogenblik daar is, om een korte, rake en doeltreffende berisping toe te dienen. Hij moet ook

Sluiten