Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

besloot hij daarom niet door de stad te gaan naar zijn Mangobosch, doch zijn nachtelijke legerstede op te slaan in het eerste het beste huis in de voorstad, waar hij een schuilplaats kon vinden.

Inmiddels waren de gouden vlammen aan den westelijken hemel overgegaan in gloeiende oranjekleuren, die nu meer en meer uitsmolten tot een feilen scharlakengloed. In het rond werd het groen der velden steeds helderder, alsof de aarde een smaragd was, die van binnen licht uitstraalde. Maar reeds spande in de verte een droomerige violette nevel zijn net, terwijl een bijna bovenzinnelijke purperstroom — half licht, half schaduw — alles scheen te willen bedekken, uit alle hoeken scheen op te staan, van alle zijden op te komen en de geheele ruimte te doorstroomen; oplossende wat vast en verzamelende wat los was; in zich opnemend wat nabij, wegspoelend wat verder lag en het geheel.*; tot een onwezenlijk, flikkerend sidderen brengende.

Een vliegende hond, die opgeschrikt werd door den voetstap van den eenzamen wandelaar, liet zijn lederen vleugels los van den tak van een donkeren salaboom en onder het uitstooten van een scherpen kreet vloog hij de schemering in om een bezoek te gaan brengen in de vruchttuinen der voorstad.

Zoodoende was het reeds avond geworden, toen Buddha de zuidelijke voorstad van Magadha's koningstad bereikte. *

Sluiten