Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zagen wij de jonge meisjes reeds staan, gereed om hun spel te beginnen. Was dit al een zeldzaam schouwspel, deze keur van schoonheden, in al hun pracht van glinsterende zijde, luchtige mousselinen sluiers, paarlen, juweelen en gouden sieraden — wat kan men dan nog zeggen van het spel zelf, dat deze fijngevormde, lenige wezens alle gelegenheid bood, hun aanvalligheid, hun uitgezocht fraaie houdingen en bewegingen te toonen? En toch was dit nog maar een voorspel. Want nadat deze gazellenoogigen een geruimen tijd ons gemoed hadden verheugd met de meest verschillende soorten van balspel, traden allen plotseling terzijde en slechts één bleef staan in het midden der tribune en midden in mijn hart.

Ach, mijn vriend, wat zal ik zeggen! Haar schoonheid te beschrijven zou vermetelheid zijn, want ik zou een dichter moeten zijn als Bharata zelf, om slechts een zwakken weerschijn daarvan voor uwe verbeelding te tooveren. Laat het genoeg zijn te zeggen, dat haar gestalte onbtrispelijk was, haar zachte ledematen bloeiden van de frischheid der jeugd en dat zij mij toescheen de godin van het geluk en der schoonheid zelf te zijn. Alleen haar te aanschouwen bracht mij in de zaligste verrukking. m&l

En nu begon zij een bijzonder kunstvol spel ter eere der godin, in wier lichamelijke gedaante zijzelf scheen te zijn overgegaan.

Zachtjes wierp zij den bal op den grond en toen hij weer opsprong, gaf zij hem een krachtigen slag met de hand, waarvan zij den duim gekromd en de zachte

Sluiten