Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in vinden, ofschoon het schrift zelf ongewoon fraai kan worden genoemd.

Inderdaad ontdekte ik — met een verrukking die ik niet beschrijven kan — een ander vierregelig vers, dat zich als het ware gelijk een ademtocht met de heerlijkste bloemteekens aan de schilderij had gehecht. Het was niet te verwonderen dat Somadatta er geen beteekenis in had kunnen vinden, daar het zinspeelde op datgene, wat hij niet gelezen had, maar het bewees mij dat de bekoorlijke mijn vers in alle richtingen had gelezen, wat mij een hoog begrip gaf van haar kennis en ontwikkeling, zooals ook haar fijne geest bleek uit de bevallig schertsende wending waarmede zij mijn vurige verklaring als een hoffelijke galanterie opnam, waaraan men geen al te groot gewicht moest hechten.

Het spreekt vanzelf dat ik nu dezelfde geheime leeswijze op haar vers trachtte toe te passen, in de hoop wellicht nog een verbloemde aanmoediging te vinden; ja, misschien wel het uitzicht op een samenkomst — doch te vergeefs. Ik moest mij dan ook dadelijk zelf bekennen dat dit juist een bewijs was van het hoogste fijnvrouwelijke gevoel. De aanminnige toonde mij daardoor dat zij wel in staat was de geestige doch vermetele wegen van den mannelijken geest te verstaan, maar dat zij zich niet liet verleiden hem in dat spoor te volgen.

Verder werd ik onmiddellijk getroost over mijn teleurgestelde verwachting door Somadatta's woorden:

— Maar deze weinig-scherpzinnige — al is zij dan ook geen groote dichteres — heeft toch inderdaad een

Sluiten