Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zwart als Ciwas' hals werd, toen deze god het gif verzwolg dat anders het mensdhdom zou hebben vernietigd. En zoo moet het ook zijn: ook het gif des levens moet de ware liefde kunnen verdragen en gewillig het bitterste ondergaan om den geliefde er voor te sparen. En zeker zal zij liever haar kleur daarnaar kiezen, dan ze te nemen van schitterende genoegens.

Zoo sprak mijn beminde Vasitthi dien nacht onder de zorgelooze boomen.

ZEVENDE HOOFDSTUK. In de kloof.

Diep bewogen door deze levendige herinnering, zweeg de pelgrim een korten tijd, dan zuchtte hij, streek zich met de hand over het voorhoofd en vervolgde zijn verhaal.

Kortom, broeder, ik ging al dien tijd als in een zaligheidsroes; mijn voeten schenen den grond niet meer te beroeren. Eenmaal moest ik luidkeels lachen, toert ik vernam dat er menschen waren die deze aarde een jammerdal noemden en wier geheele hoop uitgaat van er niet meer herboren te worden. „Welke volmaakte krankzinnigen!" zei ik tot Somadatta, „alsof er een zaliger plek kon bestaan dan het terras der zorgeloozen!"

Maar beneden het terras was de kloof.

Toen mij deze dwaze woorden van de lippen kwamen,

Sluiten