Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den gouden vreugdebeker met den bedwelmenden drank der vergetelheid. Bij mijn vele begaafdheden en groote bekendheid met de schoone kunsten, zoo ook met alle mogelijke gezelschapspelen, werd ik een geliefde gast bij de voorname courtisanen, waarvan zelfs één, wier, gunst nauwelijks met goud op te wegen was, zich ten slotte zoo hartstochtelijk in mij verliefde, dat zij ter wille van mij brak met een koninklijken prins. Uithoofde van mijn volkomen beheerschirig der dieventaal kwam ik weldra ook op een vertrouwelijken voet met de meisjes van de straat, wier gezelschap ik geenszins versmaadde op den breeden weg van het genot en waarvan sommigen mij hartelijk waren toegedaan.

Op deze wijze dompelde ik mij geheel in den bruisenden wervelstroom mijner geboortestad en het werd, o vreemdeling, te Ujjeni een geliefkoosd gezegde: een man 'van de wereld als de jonge Kamanita.

Nu bleek het inmiddels dat slechte gewoonten; ja, zelfs ondeugd, den mensch somtijds een of ander gelukkig toeval bezorgen, zoodat het in wereldschen zin nog niet zoo gemakkelijk is uit te maken of het zijn goede of kwade eigenschappen zijn, aan welke hij het meest zijn geluk te danken heeft.

Mijn vertrouwelijkheid met de lager staande vreugdemeisjes kwam mij namelijk op zekeren keer te pas. Er had een inbraak plaats gehad in mijns vaders huis en juweelen, die hem voor een groot gedeelte ter schatting waren toevertrouwd, werden gestolen en wel tot een zoodanig bedrag, dat het nagenoeg onmogelijk was ze te vergoeden. Daar ons dit met een algeheelen onder-

Sluiten