Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

er heen leiden, doch hij verkoos de naaste kamer in te gaan en toen ik een bediende beval ververschingen te brengen, sloeg hij deze ook af. Het was hem te doen om ongestoord met mij te kunnen praten. Met een eenigszins beklemd gevoel, alsof mij een verborgen vijand beloerde, nam ik op een lageren stoel naast hem plaats.

— Mijn zoon, ving hij aan op een zeer ernstigen toon; je vrouw heeft je slechts twee dochters geschonken en er is weinig uitzicht op, dat zij nog een zoon ter wereld zal brengen. Nu zegt men, en zeer naar waarheid, dat een man die geen zoon achterlaat, welke bij zijn dood het doodsoffer kan volbrengen, ellendig zal sterven. Ik verwijt je niets, mijn zoon, voegde hij er bij, daar hij wel bemerkte dat ik eenigszins ongerust begon te worden. En ofschoon ik inderdaad niet wist wat mij in deze omstandigheid verweten kon worden, betuigde ik hem toch met gepasten eerbied mijn dank voor zijn toegefelijkheid en kuste hem de hand.

— Neen, ik zelf ben het die te laken is, daar ik mij bij de keuze van je vrouw al te veel het verblinden door wereldsche beschouwingen wat betrof familie en vermogen en niet genoeg acht gaf op de teekens. Het meisje dat ik thans als vrouw voor je op het oog heb, behoort wel is waar niet tot een aanzienlijke, nog minder tot een welgestelde familie en evenmin kan men haar roemen voor wat een oppervlakkige beschouwer schoonheid noemt. Maar daar weegt tegen op, dat haar navel zeer diep en naar rechts gedraaid zit; dat zoowel haar handen en voeten het lotus-, kruik- en radmerk

Sluiten