Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schotels, stormde ik weder het plein op om mijn gevreesden gast te bedienen en — zoo mogehjk — te verzoenen. Maar Angulimala was verdwenen.

ZESTIENDE HOOFDSTUK. Tot den aanval bereid.

Half bewusteloos het ik mij op een bank neervallen. Toch begonnen mijn gedachten dadehjk te werken. Angulimala was hier geweest, daar was geen twijfel aan en ook de reden zijner komst stond mij maar al te duidelijk voor oogen.

Hoevele verhalen had ik niet hooren doen over zijn onverzoenlijkheid en zijn dorst naar wraak! En ik had het ongeluk gehad zijn besten vriend te dooden! Tijdens mijn verbhjf onder de roovers was het mij opgevalle^ dat vriendschap onder hen niet minder gold dan onder waardige burgers; ja, misschien wel meer. Doch toen ik zijn gevangene was, kon Angulimala mij niet dooden zonder zich tegen de regels der afzenders te bezondigen, en desniettegenstaande was hij er twee keer na aan toe geweest, hetgeen echter een onuitwischbare vlek op zijn rooverseer ten gevolge zou hebben gehad. En nu was hij eindelijk in deze stad gekomen, ver verwijderd van de streek waar hij zich gewoonlijk ophield, blijk-

Sluiten