Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar beide dochters, de tweede met haar zoon. Dat het slechts voor één nacht zou zijn, het ik hun niet mededeelen, uithoofde ik wijsehjk bedacht dat, als zij eenmaal daar waren, zij er even goed een week of twee weken konden blijven, wat mij — natuurlijk in de vooronderstelling dat het mij gelukken zou den aanval af te slaan — een ongekende rust zou doen genieten. Evenmin het ik hen weten waarvoor deze maatregel diende, daar men in het algemeen tegenover de langharigen zich nooit op redenen beroepen moet. Juist was ik aangevangen tot mijn bewapende bedienden een aanmoedigende toespraak te houden, iets, wat 'ik altijd en met goed gevolg op mijn karavaanreizen had gedaan wanneer ons gevaar bedreigde, of daar kwamen tegelijk, alsof ze het afgesproken haddèn, mijn beide vrouwen uit twee verschillende deuren, met verhitte gezichten en luid schreeuwende het voorplein opstormen, waardoor alien omkeken en ik mijn juist aangevangen toespraak moest afbreken. De eene trok haar zoon, de andere haar beide dochters achter zich aan.

In mijn nabijheid gekomen, wees de een op de ander en beiden gilden:

— Zoo is het dan eindelijk dat kwade wijf gelukt je hart tegen mij te keeren, zoodat je mij verstoot en mij, je trouwe echtgenoote de schande aandoet, me naar het vaderlijk huis terug te zenden met je onschuldige dochtertjes — (je zoontje).

Hun doldriftige gramschap, gevoed door hun aangeboren bekrompen verstand, waren oorzaak dat geen van beiden bemerkte hoe de ander haar juist beschul-

Sluiten