Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Zoudt gij dat meenen, vriend? Maar hoe nu, indien de Volmaakte de verlossing van het hjden niet als uiterste doel had gesteld — al heeft hij ook datzelfde lijden als uitgangspunt genomen — maar daar voorbij had gewezen op een eeuwig zalig leven aan gene zijde van den dood? En als zijn discipelen dan behagen hadden gevonden aan deze voorstelling, zich er aan hadden vastgeklampt en met een hartstochtelijke begeerte die alle rustig denken had verlamd, naar dien toestand hadden uitgezien: — zouden zij zich dan niet opnieuw, zonder het zeiven te bemerken, hebben laten verstrikken in het geduchte net der levensvreugden? En indien zij hoopten op een hiernamaals en om het zich te kunnen uitschüderen, noodzakelijk de kleuren moesten nemen van het hierbestaande, zouden zij dan niet, hoe meer hun verlangens waren naar het hiernamaals, zich des te meer vasthechten aan het hier bestaande. Evenals een waakhond, die aan een vasten paal gebonden, zich in een kring om dien paal heendraait, hopende er van vrij te komen, evenzoo zouden die discipelen uit afkeer van het hierbestaande leven, zich in een kring om dat leven heenbewegen.

— Als ik ook moet toegeven dat zulk een gevaar zou bestaan, antwoordde Kamanita, zoo zie ik toch een veel grooter gevaar in de onzekerheid, die door het zwijgen van den Volmaakte ontstaan is; deze moet dan toch van het begin af aan den ijver doen verlammen. Want hoe zou een discipel moedig en vastberaden, met al zijn krachten er naar kunnen streven, aan het einde van zijn hjden te komen, indien hij niet weet wat er

Sluiten