Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kwam niet meer terug. En waarom niet? Omdat de oorzaak van het kwaad was weggenomen. —

Toen nu de Volmaakte, na deze gehjkenis gebezigd te hebben, zweeg, bleef de pelgrim Kamanita stom en verbijsterd met voorovergebogen lichaam en hangend hoofd zitten. Zijn gelaat was overdekt met een gloeiend rood en het angstzweet parelde hem op het voorhoofd. Hij voelde zich vergeleken en gelijkgesteld met een onverstandig kind. En toen hij, ondanks alle inspanning geen antwoord kon vinden, was hij er na aan toe in tranen uit te barsten.

Nadat hij eindehjk de macht over zijn stem weer terug had gekregen, vroeg hij moedeloos:

— Hebt u, eerwaardigste, dit alles uit den mond van den volmaakten Buddha zelf?

Het gebeurt zelden dat een Buddha glimlacht. Doch bij deze vraag zweefde er een glimlach om den mond van den Volmaakte.

— Dat wel niet, broeder.

Zoodra de pelgrim Kamanita dit hoorde, richtte hij zich verheugd uit zijn gebogen houding op; zijn oogen begonnen te glinsteren_-en met een heldere, opgewekte stem zeide hij:

— Dat kon ik wel denken! O, ik wist wel dat dit niet de leer van den Volmaakte zelf kon zijn, maar dat het uw eigen verkeerd opgevatte, kleingeestige uitlegging er van was. Want men zegt immers dat de leer van Buddha van het begin tot het einde een zaligmakende is. En hoe zou men dit kunnen beweren van een leer, die niet het uitzicht geeft op een eeuwig leven en de

Sluiten