Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het woord niet kon uitdrukken. En toen de koraalboom ter sprake kwam, klonk een zeldzaam geheimzinnige toonschakeering waardoor het den luisterenden Kamanita toescheen, alsof er zich voor zijn geest onpeilbare diepten openden, in wier schaduw nevelachtige herinneringen zich zwak roerden, zonder echter tot helderheid te komen.

— Het grootste wonder, zei hij na een pauze. Ik dacht dat van het wonderbare hier, gindsche heerlijke stroom die in ons meer vloeit, het wonderbaarste was.

— De hemelsche Ganga, zei de blauwgekleede met een hoofdknik.

— De hemelsche Ganga ?*herhaalde Kamanita droomend, en opnieuw kwam dat gevoel over hem, maar nu in sterker mate — een zwakke herinnering van iets dat hij moest weten en toch niet kon weten, terwijl de geheimzinnige tonen de bronnen schenen te zoeken van den stroom in de diepste afgronden van zijn eigen wezen.

DRIE EN TWINTIGSTE HOOFDSTUK. De dans der zaligen.

Met verwondering nam Kamanita nu waar, hoe een in wit gekleede gedaante, die niet ver van hem-af op haar lotusroos troonde, zich eensklaps verhief, waarbij zich de plooien 'van haar mantel ontvouwden en deze van haar schouders tot aan den gouden zoom recht

Sluiten