Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Want het was juist de tijd van gemeenschappelijk zweven. En evenals op een zoelen zomeravond glimwormen hier en daar onder de boomen en tusschen het kreupelhout rondzwermen, zoo zweefden ook hier de zaligen tusschen het geboomte of om de hoogten heen, hetzij alleen of paarsgewijze en ook wel in groepen en lange rijen. Aan hun gelaat en hun blikken was het te zien, dat er tusschen hen een levendig onderhoud plaats had; ook waren te raden de onzichtbare draden van het gesprek, dat zich hier en daar tusschen de geluidloos rondzwevenden ontsponnen had.

Verzonken in een zahge, droomende verrukking genoot Kamanita van dit bekoorlijke schouwspel en gaandeweg kwam ook bij hem de lust op, deel te nemen aan het gesprek der gelukkigen.

Onmiddelijk werd hij omringd door de geheele groep, die hem als nieuw aangekomene en juist ontwaakte vriendelijk welkom heette.

Hierover tenhoogste verbaasd, vroeg Kamanita hen. of het gerucht van zijn opstanding zich reeds overal in het paradijs verspreid had.

— Ach, zoodra zich een lotus bloem opent, bewegen zich alle overige lotussen in de paradijsmeren en ieder wezen gevoelt het wanneer er een nieuw wezen tot zaligheid ontwaakt.

— Maar hoe kunt u dan weten dat juist het nieuwe wezen ben?

Zij, die om hem zweefden, glimlachten liefderijk.

— U is nog niet volkomen ontwaakt.

— U kijkt naar ons alsof wij droomgestalten waren

Sluiten