Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die plotseling weer konden verdwijnen en gij dan weder te midden der barsche werkelijkheid zoudt zijn. Kamanita schudde het hoofd.

— Ik begrijp u niet goed. Wat zijn droomgestalten ?

— Gij vergeet, sprak een witgekleede, dat hij nog niet bij den koraalboom is geweest.

— Neen, daar ben ik voorzeker nog niet geweest. Maar ik heb er toch reeds over hooren spreken. Mijn buurman in het meer noemde hem. Die boom moeteen groot wonder zijn. Hoe is het daarmede eigenlijk gesteld ?

Allen glimlachten geheimzinnig, waarbij zij elkaar aankeken en het hoofd schudden.

— Ik zou er gaarne dadelijk heen willen. Is er niemand die mij den weg wil wijzen?

Den weg vindt gij vanzelf wanneer de tijd daar is.

Kamanita streek zich met de hand over het voorhoofd.

— Er was hier nog een wonder waar hij van sprak

Ja! de hemelsche Ganga die ons meer van water

voorziet. Is dit ook het geval met het uwe?

De witgekleede wees naar een kleinen, kristalhelderen stroom die, na zich om een hoogte geslingerd te hebben, na eenige gemakkelijke la-ommingen, zich in het meer uitstortte.

— Dit is de stroom die ons meer van water voorziet. Het gansche paradijs wordt doorsneden van dergelijke aderen en zoo is ook die, welke gij gezien hebt een er van, hoewel een grootere. Maar de hemelsche Ganga omsluit het geheel. (

— Hebt gijzelf hem gezien?

De witgekleede schudde ontkennend het hoofd.

Sluiten