Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waardoor de roode bloemen zich als dansende daarop bewogen en met een stem alsof de donder tusschen de wolken rolt, riep hij:

— Gij, die den tijger aan uw wil onderwerpt, slangengekroonde, nachtehjke godin! Gij, die in den maneschijn op de toppen der bergen danst, getooid met de halsketen van menschenhoofden, die den met bloedgevulden beker zwaait, Kali, die de heerschappij voert over de roovers! Gij, die mij door duizenden gevaren hebt geholpen, hoor mij! Zoo waarlijk ik nooit karig ben geweest met offeren, zoo waarlijk ik mij altijd getrouw aan uw wetten heb gehouden — even getrouw als ik ook met dezen Kamanita heb gehandeld naar uw wetten, die ons afzenders voorschrijven dat indien de losprijs niet op den bestemden tijd inkomt, de gevangene doormidden moet worden gezaagd en de beide helften van zijn hchaam op den grooten weg geworpen: — zoo waarlijk zult gij mij ook bijstaan in mijn uitersten nood, mijn boeien verbreken en mij bevrijden uit de handen mijner vijanden!

Na dit gesproken te hebben, maakte hij een geweldige beweging — zijn ketenen rinkelden — armen en beenen waren vrij — de beide krijgslieden die hem vasthielden lagen ter aarde, een derde sloeg hij neder met een stuk ketting dat nog aan zijn handboei hing en eer iemand nog had begrepen wat er gebeurde, was Angulimala over de borstwering van het terras verdwenen.

Met een woesten kreet stormde Satagira hem na — het was het laatste wat ik zag of hoorde.

Later vernam ik dat Angulimala bij de afdaling in de kloof was gevallen en zijn enkel gebroken had, waarop

Sluiten