Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij door de wacht weer gevangen was genomen. Hij zou in de gevangenis gestorven en zijn hoofd boven de Oostelijke stadspoort tentoongesteld zijn, waar Medini en Somadatta het gezien hadden. Door Anguhmalas waarheidsdaad waren de laatste twijfel en de laatste hoop geweken. Want ik wist genoeg, dat zelfs die duivelsche godin geen wonder tot zijn redding had kunnen doen,, als hij niet de onweerstaanbare macht der waarheid aan zijn zijde had gehad. •

Wat er nu met mij zou gebeuren, daar bekommerde ik mij weinig om. In deze wereld had ik toch niets meer te hopen. Slechts in het Westehjke paradijs konden wij elkaar terugvinden; gij waart vooruitgegaan en ik verwachte met zekerheid dat ik u daar weldra zou volgen. Daar was het geluk; al het overige was mij onverschilhg.

Toen nu Satagira met zijn aanzoek bleef volhoüden en mijn moeder, die mij voortdurend jammerend en schreiend voorhield, dat zij van hartzeer zou sterven als ik haar de schande aandeed ongehuwd in het vaderlijk huis te blijven — zij kon dan evengoed het leehjkste meisje uit Kosambi ter wereld hebben gebracht! —zoo werd mijn weerstandskracht ten slotte gebroken. Bovendien had ik nu niet meer zooveel tegen Satagira als eerst. Ik kon niet nalaten zijn standvastigheid en trouw te erkennen en tevens •voelde ik hem eenige dankbaarheid verschuldigd te zijn, daar hij den dood van mijn Kamanita gewroken had.

Zoo werd ik dan — nadat er weder een jaar verloopen was — de bruid van Satagira, den ministerszoon.

Sluiten