Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het nog opvlammen en verwarmen toen het reeds door een koude ijzeren pijlspits doorboord werd.

Nog grooter veranderingen beleefden zij, wanneer zij, aangetrokken door den geur van den koraalboom, zich daarheen begaven.

Zij zagen zichzelven terug als hert en hinde in het uitgestrekte woud. Woordenloos was nu hun liefde maar niet blikloos.

En weder was het dezelfde blik; die in het diepst hunner groote, vragende oogen lichtte — zij het ook als door een donkerblauwen nevel — dezelfde vonk, die zoo schitterend haar weg van het eene menschenoog naar het andere zou vinden.

Zij graasden te zamen; waadden naast elkaar in de heldere, koele boschbeek; rustten lijf aan lijf uit in het hooge, zachte gras. Zij hadden gehjke vreugden, sidderden te gehjk van schrik als plotseling een tak begon te leven en de muil van een python zich opensperde, of wanneer hun beweeglijke ooren in de stilte van den nacht een nauwehjks hoorbare, sluipende beweging vernamen, terwijl hun trillende neusgaten de scherpe lucht van een roofdier gewaar werden; wanneer zij dan met machtige sprongen wegvluchtten, juist op het oógenblik dat het dichtbij in het struikgewas begon te ritselen en te kraken en het toornig gebrul van den teleurgestelden tijger weerklonk door het woud, waar nu eensklaps alles in het rond ontwaakte.

Op deze wijze hadden zij verscheidene jaren de vreugde en schrik van het bosch ondervonden, toen het op

Sluiten