Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN EN DERTIGSTE HOOFDSTUK. De gedaante op het terras.

Nadat Satagira zijn doel, mij tot vrouw te krijgen, bereikt had, koelde zijn genegenheid spoedig af; zooveel te eerder daar zij van mijn zijde geenszins beantwoord werd. Ik had beloofd hem een trouwe echtgenoote te zijn en hij wist wel dat ik deze belofte houden zou. Maar meer stond niet in mijn macht, zelfs al had ik gewild.

Daar ik hem slechts een dochter schonk, die reeds in het tweede jaar stierf, verwonderde het niemand — en mij het allerminst — dat hij een tweede vrouw nam. Deze schonk hem nu ook den gewenschten zoon. Hierdoor nam zij in werkelijkheid de eerste plaats in huis in en wist bovendien zijn hefde te behouden, die ik zonder leedwezen verloren had. Mijn echtgenoot werd ook zeer in beslag genomen door zijn bezigheden, daar hij na zijns vaders dood in diens plaats was benoemd tot koning Udenas hoogst vertrouwden niinister.

Op deze wijze verhepen verscheidene jaren, gedurende welke mijn leven steeds eenzamer werd, hetwelk mij echter in geenendeele ongevallig was. Ik schikte mij in mijn treurig lot, hield mij slechts bezig met mijn herinneringen en leefde met de hoop op een wederzien hiernamaals, welke hoop mij ook niet bedrogen heeft.

Satagiras paleis was gelegen aan denzelfden rand van de kloof, waaruit gij zoo menigmaal naar het terras

Sluiten