Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der zorgeloozen waart opgestegen; die kloof was daar echter veel steiler; ook bevond zich daar een terras als het onze.

Hier placht ik nu alle schoone avonden door te brengen; ja somtijds heele nachten; ik het er mijn legerstede dan opslaan onder den vrijen hemel. Want de rotswand was er zoo steil en glad en was bovendien nog bekroond met zulk een hooge borstwering, dat het voor een mensch nagenoeg onmogehjk was er tegenop te klauteren.

Op een heerlijken, zoelen maneschijnnacht zat ik daar op mijn legerstede, zonder slaap te gevoelen. Levendig kwam mij voor den geest, het oógenblik dat ik aan de zijde van Medini op de marmeren bank gezeten, voor het eerst uw komst wachtte en uw gedaante, nog voor wij den tijd daartoe gekomen achtten, boven de borstwering zichtbaar werd. Want in uw ongeduld waart gij Somadatta vooruit geijld. Geheel verdiept in deze zoete herinnering, had ik onwillekeurig mijn blik naar de borstwering gericht, toen ik er eensklaps een gedaante boven te voorschijn zag komen.

Ik was zoo overtuigd van de onmogelijkheid dat iemand daar tegenop zou kunnen klauteren, dat ik geen oógenblik twijfelde, of het moest uw geest zijn, die, aangetrokken door mijn verlangen, verscheen, om mij te troosten en mij een bericht te brengen uit de velden der zahgen, waar gij mij wachtte. Daardoor gevoelde ik niet alleen geen angst, maar opende zelfs mijn armen als tot verwelkoming.

Maar toen de gedaante op het terras was gekomen

De Pelgrim Kamanita 14

Sluiten