Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moordenaar om den man, die mij eenmaal om het bruiloftsvuur had geleid, uit den weg te ruimen?

Maar ik wist immers in het geheel niet op welk uur mijn echtgenoot zou vertrekken. En hoe zou ik dat te weten kunnen komen, als ook den juisten weg, indien hij er een geheim van verkoos te maken.

„Voor een schoone vrouw moet het wel niet moeiehjk zijn, haar echtgenoot een geheim te ontlokken" — deze woorden van den roover weerklonken mij nog in de ooren, doch wezen mij op de onmogelijkheid van zulk een lage handelwijze. Nimmer zou ik er toe kunnen komen om met behulp van valsche hefdesbetuigingen het vertrouwen van mijn echtgenoot te winnen en hem daarna te verraden aan zijn doodsvijand.

En juist omdat ik dit zoo duidelijk gevoelde, begreep ik, dat om door verraad en huichelen, hetgeen ik zoo innig verfoeide, achter het geheim te komen, mijn krachten te boven zou gaan. Doch ware ik er echter reeds in het bezit van geweest — of had ik geweten waar ik het opgeschreven zou kunnen vinden — in zulk een geval zou ik Angulimala voorzeker het doodaanbrengende bericht mededeelen.

En toen mij dit duidelijk voor den geest stond, rilde ik van ontzetting, alsof ik reeds den dood van Satagira op mijn geweten had. Ik dankte mijn noodlot, dat het toch niet mogelijk zou zijn dit bericht te weten te komen, want, mocht ik er ook al achter kunnen komen op welk uur het vertrek bepaald was, zoo zou toch alleen Satagira, hoogstens een zijner vertrouwelingen bekend zijn met den weg en de paden dien zij nemen zouden.

Sluiten