Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geven teeken kwamen nu alle speren in het rond op hem los en doorboorden hem van alle zijden met hun blinkende spitsen, als een zwerm raven die zich op een aas werpen en hun snavels in het vleesch boren. Bij dit ontzettende schouwspel en door de jammerkreten die Vajacravas uitstootte, verloor ik geheel mijn bewustzijn

Toen ik weer tot mijzelf kwam, lag ik in het bosch onder den dikken boom aan de voeten van den asceet.

— Hebt gij het nu gezien, Angulimala?

— Ik heb het gezien, o heer. En ik durfde er niet aan toe te voegen: „Red mij!" Want hoe kon ik begeeren, te worden gered.

— Wanneer gij nu, nadat uw hchaam zich heeft opgelost, ingevolge uw handelingen op den weg ter helle zijt gekomen en de rechter der duisternis hetzelfde vonnis over u velt, de demonen der hel u naar de speerhei voeren, ten einde dezelfde straf te ondergaan: — is dit dan meer dan gij verdiend hebt, Angulimala?

— Neen, heer.

— Dus een levenswijze waarvan gijzelf toestemt, dat zij op een rechtvaardige wijze tot zulke ondenkbare folteringen voert: is dat dan, Angulimala, een levenswijze die verdient te worden bestendigd?

— O neen, heer; ik wil deze levenswijze verlaten en al mijn duivelsche gewoonten afzweren voor een enkel woord van uw waarheid.

— Eenmaal, lange tijden geleden, Angulimala, heeft de rechter der duisternis, innerlijk aangegrepen, met zichzelf overwogen: hij, die op aarde kwade handelingen

Sluiten