Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nachten blijven de monniken lang te zamen om elkaar over godsdienstige vraagstukken te onderhouden, waarbij zij gaarne iemand toestaan er naar te luisteren.

Nadat hij diep voor mij gebogen had, verwijderde hij zich haastig.

Den volgenden morgen zond ik een boodschap naar Medini, die nu met haar echtgenoot Somadatta even bereid was mij naar het Krishnabosch te vergezellen als destijds, toen het te doen was om een samenkomst der geliefden. Reeds eerder had zij haar echtgenoot verzocht er haar een avond heen te brengen, daar zij zich niet gaarne iets het ontgaan, waar de menschen over spraken. Tot nog toe had Somadatta echter, uit angst voor hun huisbrahmaan, aan haar wensch niet durven voldoen, zoodat zij dan ook nu uiterst verheugd was, door de tusschenkomst der ministersvrouw, tegenover dien tiran verantwoord te zijn.

Wij reden onmiddelijk naar de hallen der koopheden, waar Somadatta, die daar zijn zaken had, ons behulpzaam was bij het uitzoeken van die stoffen, welke zich eigenden tot Meeding voor de monniken en nonnen. Tevens kocht ik er een groote hoeveelheid geneesmiddelen. Thuisgekomen, plunderden wij onze voorraadkamers: kruiken met de fijnste ohe, kistjes met honig, boter, suiker, doozen met allerlei ingemaakte vruchten, dit alles werd terzijde gezet om te worden medegenomen. Mijn eigen kasten moesten het uitgezochtste leveren aan wat zij bevatten aan reukwaters, sandelpoeder en kamfer. Daarna gingen wij den tuin in, waar de bloemenpracht evenmin gespaard werd.

Sluiten