Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lied hoort, geheel verschillend van alle anderen, waarvan hij slechts enkele woorden verstaat, maar welks alles zeggende melodie tot in het diepst van zijn hart doordringt. En welk een melodie! Tonen van zulk een kristalheldere reinheid, dat alle. vorige tonen in verhouding tot deze als een onaangenaam geraas moesten schijnen; klanken, die een groet uit de verte brachten, uit zulke bovenaardsche gewesten, dat er een nieuw, ongekend verlangen door werd verwekt, waarvan men gevoelde dat het door niets wat met de aarde in verband stond kon bevredigd worden en onbevredigd nooit meer zou kunnen verdwijnen. —

Onderwijl was het nacht geworden. Het zwakke schijnsel der maan, hetwelk achter den tempel zichtbaar werd, wierp diens schaduw over de open ruimte in het bosch. Nauwelijks kon men de gestalte van den spreker onderscheiden. Zijn bovenmenschelijke woorden schenen te komen uit het heiligdom zelf, hetwelk al die vroegere duizenden woeste, verbijsterde, teleurgestelde gedaanten weder in zich opgenomen scheen te hebben en zich nu in zijn indrukwekkenden vorm als een denkmaal boven alle aardsch en hemelsch leven verhief.

Met de handen om de knieën gevouwen zat ik te luisteren en keek op naar den hemel, waar schitterende sterren boven de donkere boomkruinen fonkelden; hchtend doorstroomde de hemelsche Ganga de duisternis. Ik dacht aan het uur waarop wij beiden hier op dezelfde plek plechtig de handen er naar hadden opgeheven en bij zijn zilveren golven hadden gezworen dat wij elkaar in het Westehjké paradijs zouden terugvinden —ineen

Sluiten